Polskie Forum Emule - Lossless Music Download, Audio HQ Releases
Home arrow Discography arrow ARENA
wtorek, 19 wrzesień 2017
ED2K CATEGORIES
Discography
Lossless Music
Lossy Music
DVD Audio / Multichannel
DVD-Music Video
LQ concert's / Document's
Covers
Windows Software
Linux
[RS] CATEGORIES
Lossless Music
DVD-Music Video
LOGIN FORM ( only TEAM )
Username

Password

Remember me
Forgotten your password?

ARENA
środa, 26 styczeń 2011
Arena - brytyjska supergrupa spod znaku rocka neoprogresywnego. W ostatnim składzie grali – Clive Nolan (klawisze, dodatkowy wokal), Mick Pointer (perkusja, dodatkowy wokal), John Mitchell (gitara), Ian Salmon (gitara basowa) oraz Rob Sowden (główny wokal).



Formacja została założona w 1995 roku. W pierwszym składzie oprócz Nolana (Pendragon, Shadowland, Caamora) oraz Pointera (eks-Marillion) znaleźli się także – Cliff Orsi (bas), Keith More (gitara) oraz John Carson (wokal). Choć złośliwi twierdzili, że zespół nie jest niczym więcej, jak tylko klonem wczesnego Marillionu. Podobieństwa nie ograniczały się jedynie do osoby bębniarza, usuniętego z formacji Fisha w 1983 roku. Chodziło także o głos wokalisty, który łudząco przypominał tembr Szkota. Fani nowego zespołu podkreślali natomiast, że zaproponowane brzmienie jest świeżym i emocjonalnym oraz to, że wierzą w przyszłość tego składu.



Zadebiutowali w tym roku świetnie przyjętym krążkiem „Songs From The Lions Cage”, z gościnnym udziałem gitarzysty Marilllionu – Steve’a Rothery’ego. Wydawnictwo ukazało się nakładem ich własnej wytwórni – Verglas. Tym samym narodziła się nowa gwiazda na firmamencie rocka neoprogresywnego.

Niestety w ciągu następnych dwóch lat z formacją pożegnali się – Carson i Orsi. W ich miejsce do składu dołączyli – wokalista Paul Wrightson oraz basista John Jowitt (mający na swoim koncie współpracę z między innymi IQ i Jadis).

W tym ustawieniu formacja nagrała i wydała w 1996 roku drugi longplay – „Pride”. Od strony produkcyjnej nad wszystkim czuwał Simon Hanhart. Efekty były imponujące, a zmiany personalne nie wpłynęły negatywnie na brzmienie zespołu. Nowy wokalista zachwycił słuchaczy, choć brzmiał zupełnie inaczej, niż poprzednik. Choć od areny oczekiwało się świetnych utworów, to jednak ten album pokazał także inny aspekt nowego ustawienia – okazało się bowiem, że każdy z muzyków to indywidualista, na którego odrębność jest miejsce w zespole i nie nikt nikogo nie będzie twórczo „dusił”.

Niestety w 1997 roku doszło do ponownych przetasowań personalnych – ze składu odszedł More, a na jego miejsce przyjęto Johna Mitchella. Po raz pierwszy mógł zaprezentować swoje umiejętności na EP-ce „The Cry”, będącej zbiorem wybranych i poprawionych utworów z dwóch poprzednich płyt.

W tym samym roku ukazało się także pierwsze wydawnictwo koncertowe grupy – „Welcome to the Stage”, świetnie oddające atmosferę panującą podczas ich występów na żywo.

Rok później ukazał się ich kolejny longplay „The Visitor”, utrzymany w stylistyce koncept albumu. Okładkę zaprojektował Hugh Syme, mający na swoim koncie współpracę z między innymi Rush, czy Megadeth. Wydawnictwo znów zebrało świetne recenzje, nie tylko ze strony prasy branżowej, ale również fanów grupy. Niedługo potem muzycy ruszyli w promocyjną trasę koncertową.

W 1999 roku grupa ucichła, nie wydano żadnej płyty, a poszczególni członkowie mogli skupić się na indywidualnych projektach muzycznych – John w formacji The Urbane, a Clive w Jabberwocky, gdzie wsparł swoim doświadczeniem między innymi Olivera Wakemana. Niestety był to też czas, gdy Wrightson postanowił na zawsze odejść z formacji, który na powrót stanęła przed faktem żmudnych poszukiwań odpowiedniego wokalisty. Tą osobą okazał się Rob Sowden, choć mimo wszystko i tak trudno było zastąpić głos poprzedniego muzyka. Z zespołem rozstał się wtedy także John Jowitt, a jego miejsce zajął Ian Salmon, znany z formacji Shadowland.

Oficjalnie, pierwszym wydawnictwem studyjnym z nowym składem był wydany w 2000 roku krążek „Immortal?”, nad którym grupa pracowała od końca 1999 roku. Mimo poważnych zmian personalnych – muzycy znów zachwycili brzmieniem swoich fanów. Bezsprzecznie w największym stopniu było to zasługą Nolana. Ponownie muzycy ruszyli w trasę koncertową, której pokłosiem było wydanie rok później płyty „Breakfast In Biarritz”. W między czasie muzycy ponownie zajęli się swymi innymi projektami muzycznymi – Nolan znalazł czas na wspólne występy z Pendragonem, a Rob i John rozpoczęli pracę nad solowymi płytami.

W 2002 roku zespół wszedł do studia, by przygotować materiał na kolejny album – „Contagion”. Premiera krążka wciąż była przekładana, w końcu longplay trafił na półki sklepowe marcu następnego roku. Niedługo potem przebojem wdarł się na listy przebojów w Niemczech i Holandii, a grupa ruszyła w promujące krążek tournee. W tym samym roku do fanów trafiło wydawnictwo DVD pod tytułem „Caught In The Act!”.

Dwa lata później Arena weszła do studia, by rozpocząć pracę nad materiałem do nowego krążka.

Na początku lutego 2005 roku do sklepów trafił ich ostatni, jak dotąd album – „Pepper’s Ghost”.

W 2008 roku, z okazji 25. rocznicy wydania pierwszej płyty zespołu Marillion – „Script for a Jester’s Tear”, wyznaczającej jednocześnie narodziny rocka neo progresywnego – muzycy zafascynowani tym albumem postanowili ruszyć w okolicznościową kilkumiesięczną trasę koncertową. W skład super grupy weszli – perkusista Mick Pointer (Arena, ex-Marillion), gitarzysta Nick Barrett (Pendragon), klawiszowiec Mike Varty (Landmarq, Credo), basista Ian Salmon oraz wokalista Brian Cummins (Carpet Crawlers). Zabrakło natomiast Nolana, który był wtedy zaangazowany w inne projekty. W setliście znalazły się nie tylko utwory z pamiętnej płyty, lecz także kompozycje z pierwszego singla Marillionu.

W ostatnim czasie na oficjalnej stronie Areny, jeden z członków założycieli, Clive Nolan wydał oświadczenie, w którym poinformował o czasowym zawieszeniu swojej i Pointera działalności w formacji. Przy okazji zdementował plotki, jakoby Arena miała się rozwiązać. Ponadto prace nad nowym krążkiem zostały rozpoczęte, ale do tego tematu członkowie grupy mają wrócić po zakończonych zaplanowanych trasach koncertowych. Klawiszowiec zapowiedział nawet, że krążek będzie zatytułowany „The Tinder Box”, a jego wstępna premiera może odbyć się w grudniu 2010 roku.
źródło:rmf.fm


1995 is the year it all begins. The first album of Arena, then consisting of Clive Nolan and Mick Pointer plus Cliff Orsi (bass), Keith More (guitar) and John Carson (vocals), sees the light. This excellent piece of work, entitled Songs From The Lions Cage and released on Arena's own Verglas label, is very well-received and a new progressive rock legend has instantly been born.

Although some react by saying that Arena is a Fish-era-Marillion clone, with Mick on drums and a vocalist whose voice resembles that of Fish, the music is fresh and the album contains instant classics like Jericho, the epic Solomon and the emotional Crying For Help IV. Typical for the album are the short instrumental interludes (the Crying For Help-series) that separate the non-instrumental tracks; a format that returns on their next album. Unfortunately, the band has to deal with the swift departure of two band members: singer John Carson in September 1995, and bass player Cliff Orsi in May 1996. However, Arena do not grieve for very long and introduce two excellent replacements: Paul Wrightson as the new singer, and John Jowitt (well-known for his contributions to both IQ and Jadis) on bass. This of course led to curiosity: what effect will this have on the new album?

In 1996 the answer is given. Pride is the new album, with renowned producer Simon Hanhart behind the mixing desk. The result is astonishing, and despite the changes in the line-up the music and cover feel comfortably familiair. Paul's voice is not totally unlike John's, but there is just a tad more power and agression, if you like, in it.

Besides proving that Arena has not lost the ability to write excellent songs, this album displays the musical capabilities of the individual band members, with perhaps the best examples being the a capella Crying for Help VII, in which new singer Paul gets the chance to stretch his vocal chords, and the closing epic Sirens with its fierce instrumental mid-section. A tour follows, and the EP Edits (with a sing-along version of Empire Of A Thousand Days!).

However, again luck is not on Arena's side when in 1997 Keith More leaves the band. Keith wanted to be part of Arena on a session basis, which was not an option. New guitarist is John Mitchell, who immediately gets the chance to prove himself on the EP The Cry. This EP consists of (mostly reworked versions of) the Crying For Help-collection from the first two albums. Also, the aggressive new song The Healer is featured on this EP.

In that same year, Arena's first live record is released. Produced by John Mitchell, Welcome to the Stage! (combined with the first fanclub release Welcome Back! To The Stage) gives a good overview of Arena's music and captures the atmosphere of an Arena live concert very well. Then, in 1998, the Arena classic The Visitor is released. Still the favourite Arena album for many fans, The Visitor is an intense package of music, lyrics and artwork that are almost inseparable. It grabs you by the throat and won't let you go until the CD stops, only leading to having you put it on yet again!

The Visitor is a concept album built around an idea Clive had while being abroad. The mind-boggling concept behind it has resulted in some pretty dark lyrics and intense musical fireworks. No more epics like Solomon or Sirens on the first albums, but an album being an epic in itself, consisting of relatively short songs telling a story (although many people consider The Hanging Tree the epic of the album) and building towards a climax. All of this accompanied by stunning artwork, designed by Hugh Syme (famous for his work with amongst others Rush, Fates Warning and Megadeth), that helps you to get in the right mood. Artwork like artwork should be. Individual highlights of the album are A Crack In The Ice and The Hanging Tree. Needless to say, The Visitor is highly acclaimed everywhere and a successful tour followed, during which Paul proved to be a great actor by impersonating the characters from the booklet of The Visitor.

1999 - a somewhat quiet year for Arena, as no album is released. Some of the members are working on side projects (John on The Urbane and Clive on the Jabberwocky project with Oliver Wakeman), which are all released by Verglas. Unfortunately, 1999 is also the year in which Paul Wrightson stops being a part of the band. Again the search for a charismatic singer starts, and this time the man for the job is Rob Sowden, a personal acquaintance of John Mitchell. Despite the fact that it is difficult for Rob to replace Paul, as Paul was considered the best Arena singer by many, Rob succeeds in convincing the crowd of his talents during an acoustic fan club gig in May 1999 - the day on which the new fan club CD (The Visitor Revisited) was released as well, featuring the first appearance of Rob on CD.

The next shock in 1999 is the fact that also John Jowitt has decided to leave the band, in order to pursue other interests. He is replaced by well-known prog bass-player Ian Salmon, who also played in Clive's other band Shadowland for ten years, and is an excellent (acoustic) guitar player as well. This new man on the bass guitar certainly is no stranger to the guys in Arena!

The first album on which both Rob and Ian appear ‘officially’, is the 2000 release Immortal?, for which the writing sessions had started late 1999. Again, the album is an absolute killer and Arena has proven that they succeeded in turning the setback of yet another two line-up changes in 1999, into something absolutely positive! Immortal? is not a concept album like The Visitor, but it is a ‘conceptual’ album, as Clive puts it. Food for thought again, thanks to Clive! The music contains very good atmospheres, and varies from partly-acoustic ballads (Friday's Dream) to crunching epics (Moviedrome), thus leaving the fans not empty-handed. Both Rob and Ian sound very convincing, making it seem they have been part of the band for quite some time.

Again a tour follows, which results in the ultimate live Arena album: Breakfast In Biarritz…which is released in 2001. A CD that also sees the light of day in 2001 is the third fan club CD Unlocking The Cage 1995-2000, which offers exclusive material from all Arena-era's and thus offers a good overview for all Arena fans. Touring Germany with Saga is scheduled in 2001 as well, and the boys get busy with their side projects and other hobbies. Clive is busy touring with Pendragon, while Rob and John are working on solo albums.

Meanwhile, work on the new album Contagion has started..2002, work on Contagion still continues and the release is now planned in September. First, however, the new Nolan/Wakeman effort is released, The Hound Of The Baskervilles, based on yet another classic story. During the course of the year, the album gets closer to its final state, but due to ‘various circumstances beyond the band’s control’ it also becomes clear that the release date will be hard to achieve, and thus it is decided to postpone the release until early 2003 - also to avoid the interference of the Christmas period with its flow of releases.And then…

The long-awaited moment has come, January 2003 brings the release of Contagion! Being the first subsequent studio album in the same line up, the album reflects the grown unity of the band. It’s another concept album, this time based on a short story written by Clive, and offers ‘a dark vision of the future’. Surpassing The Visitor with even better artwork by fantasy artist David Wyatt and an intense musical rollercoaster ride, the album leaves both fans and critics stunned. It’s impossible to name any highlights – the album is one coherent whole. It gives Arena their first chart position in the band’s existence, in both Germany and Holland.The band embark on a new tour, which coincides with the release of the Contagious, the first of the two EP’s that together fill the gaps in the Contagion concept.

Also, Clive’s archive album Skeletons In The Cupboard is released. The live show, with a more or less integral live performance of the new album and an irresistible mix of classics from the previous ones and supported by stunning video images, also surpasses everything Arena have done so far. Furthermore in 2003 we saw the release of the the fourth Cage CD Radiance and Arena’s first DVD Caught In The Act!

In 2004 the second EP in the Contagion tale, Contagium, was released and... Arena will work on their next album, so there will be much more to come... watch this space!
Last Updated ( poniedziałek, 25 kwiecień 2011 )
Design by Spanner © Velvet Underground Forum
Pliki lub dane, do których linki można znaleźć na forum, nie są zgromadzone na tej stronie internetowej lub serwerze strony. Ta strona pokazuje tylko i wyłącznie sumy kontrolne znalezione wewnątrz sieci Edonkey2000.
NO files or data the links on this website are pointing to are stored on this website or server the website is hosted on in any way or form. This site is only pointing out links found inside the Edonkey2000 Network, hosted on OTHER computers connected to that network
Bajo ningún concepto, ni este sitio ni su servidor albergan ficheros. Este sitio sólo recaba enlaces que se encuentran ya en la red de Edonkey2000, concretamente, en ordenadores conectados a susodicha red.